This rule does not seem to have been always obeyed. In the Pontifical of Landulfus (ninth century) there is a representation of an ecclesiastic wearing two oraria, one over each shoulder. This, however, must be regarded as exceptional.
[30] 'Item placuit ut quia in aliquantis huius provinciae ecclesiis diacones (sic) absconsis infra tunicam utuntur orariis ita ut nihil differre a subdiacono videantur de cetero superposito scapulae (sicut decet) utantur orario.'—Acta Concil. Bracar. II, cap. ix: Labbe, vol. v, col. 841. The eleventh canon ordained 'ut lectores in ecclesia in habitu saeculari ornati non psallant.'
[31] 'Cum antiqua ecclesiastica noverimus institutione praefixum ut omnis sacerdos cum ordinatur orario utroque humero ambiatur; scilicet ut qui imperturbatus praecipitur consistere inter prospera et adversa, virtutum semper ornamento utrobique circumseptus appareat: qua ratione tempore sacrificii non assumat, quod se in sacramento accepisse non dubitatur? Proinde modis omnibus convenit ut quod quisque percepit in consecratione, hoc et retentet in oblatione, vel perceptione sude salutis; scilicet ut cum sacerdos ad sollennia missarum accedit aut pro se Deo sacrificium oblaturus, aut sacramentum corporis et sanguinis Domini Nostri Jesu Christi sumpturus, non aliter accedat, quam orario utroque humero circumseptus, sicut et tempore ordinationis suae dignoscitur consecraturus: ita ut de uno eodemque orario cervicem pariter et utrumque humerum premens, signum in suo pectore praeferat crucis. Si quis autem aliter egerit excommunicationi debitae subiacebit.'—Concil. Bracar. IV, cap. iv: Labbe, vol. vi, coll. 564, 565.
[32] 'Presbyteri sine intermissione utuntur orariis propter differentiam sacerdotis dignitatis.'—Concil. Mogunt. cap. xxviii: Labbe, vol. vii, col. 1249.
[33] Or, to speak more accurately, new adaptation of an old garment. The paenula, for instance, had long been worn by the lower classes, being cheap and warm.
[34] Though it was by no means adapted to active exertion. See Cicero, pro Milone, capp. x, xx.
[35] 'Paenulis intra urbem frigoris causa ut senes uterentur permisit, quum id vestimenti genus semper itineranum fuisset aut pluviae. Matrones tamen intra urbem paenulis uti vetuit, in itinere permisit.'—Lamprid. in Alex. Sev., cap. xxvii.
[36] Quoted by the Rev O. J. Reichel in his 'English Liturgical Vestments in the Thirteenth Century' (London, Hodges, 1895).
[37] Some exceptions to this rule will be noticed in the next chapter.
[38] Symmachi Ep. xii in 'Patrologia,' lxii 72.