[6459]. Lib. de abstinentia, Sobrietas et continentia mentem deo conjungunt.
[6460]. Extasis nihil est aliud quam gustus futurae beatitudinis. Erasmus epist. ad Dorpium in qua toti absorbemur in Deum.
[6461]. Si religiosum nimis jejunia videris observantem, audaciter melancholicum pronunciabis. Tract. 5. cap. 5.
[6462]. Solitudo ipsa, mens aegra laboribus anxiis et jejuniis, tum temperatura cibis mutata agrestibus, et humor melancholicus Heremitis illusionum causa sunt.
[6463]. Solitudo est causa apparitionum; nulli visionibus et hinc delirio magis obnoxii sunt quam qui collegis et eremo vivunt monachi: tales plerumque melancholici ob victum, solitudinem.
[6464]. Monachi sese putant prophetare ex Deo, et qui solitariam agunt vitam, quum sit instinctu daemonum; et sic falluntur fatidicae; a malo genio habent, quas putant a Deo, et sic enthusiastae.
[6465]. Sibylla, Pythii, et prophetae qui divinare solent, omnes fanatici sunt melancholici.
[6466]. Exercit. c. 1.
[6467]. De divinatione et magicis praestigiis.
[6468]. Idem.