[1023]. Seneca, Hipp.
[1024]. Melancholicos vocamus, quos exuperantia vel pravitas Melancholiae ita male habet, ut inde insaniant vel in omnibus, vel in pluribus iisque manifestis sive ad rectam rationem, voluntate pertinent, vel electionem, vel intellectus operationes.
[1025]. Pessimum et pertinacissimum morbum qui homines in bruta degenerare cogit.
[1026]. Panth. Med.
[1027]. Angor animi in una contentione defixus, absque febre.
[1028]. Cap. 16. l. 1.
[1029]. Eorum definitio morbus quid non sit potius quam quid sit, explicat.
[1030]. Animae functiones imminuuntur in fatuitate, tolluntur in mania, depravantur solum in melancholia. Herc. de Sax. cap. 1. tract. de Melanch.
[1031]. Cap. 4. de mel.
[1032]. Per consensum sive per essentiam.