[1293]. Joh. de Indag. cap. 9. Montaltus, cap. 22.
[1294]. Caput parvum qui habent cerebrum et spiritus plerumque angustos, facile incident in Melancholiam rubicundi. Aetius. Idem Montaltus, c. 21. e Galeno.
[1295]. Saturnina a Rascetta per mediam manum decurrens, usque ad radicem montis Saturni, a parvis lineis intersecta, arguit melancholicos. Aphoris. 78.
[1296]. Agitantur miseriis, continuis inquietudinibus, neque unquam a solitudine liberi sunt, anxie affiguntur amarissimis intra cogitationibus, semper tristes, suspitiosi, meticulosi: cogitationes sunt, velle agrum colere, stagna amant et paludes, &c. Jo. de Indagine, lib. 1.
[1297]. Caelestis Physiognom. lib. 10.
[1298]. Cap. 14. lib. 5. Idem maculae in ungulis nigrae, lites, rixas, melancholiam significant, ab humore in corde tali.
[1299]. Lib. 1. Path. cap. 11.
[1300]. Venit enim properata malis inopina senectus: et dolor aetatem jussit inesse meam. Boethius, met. 1. de consol. Philos.
[1301]. Cap. de humoribus, lib. de Anima.
[1302]. Necessarium accidens decrepitis, et inseparabile.