[3449]. Lib. 12. Epist.
[3450]. De nat. deorum consolatur afflictos, deducit perterritos a timore, cupiditates imprimis, et iracundias comprimit.
[3451]. Heauton. Act. 1. Scen. 1. Ne metue, ne verere, crede inquam mihi, aut consolando, aut consilio, aut rejuvero.
[3452]. Novi faeneratorem avarud apud meus sic curatum, qui multam pecuniam amiserat.
[3453]. Lib. 1. consil. 12. Incredibile dictu quantum juvent.
[3454]. Nemo istiusmodi conditionis hominibus insultet, aut in illos sit severior, verum miseriae potius indolescat, vicemque deploret. lib. 2. cap. 16.
[3455]. Cap. 7. Idem Piso Laurentius cap. 8.
[3456]. Quod timet nihil est, ubi cogitur et videt.
[3457]. Una vice blandiantur, una vice iisdem terrorem incutiant.
[3458]. Si vero fuerit ex novo malo audito, vel ex animi accidente, aut de amissione mercium, aut morte amici, introducantur nova contraria his quae ipsum ad gaudia moveant; de hoc semper niti debemus, &c.