[3689]. Et quota pars haec eorum quae istos discruciant? si nossetis metus et curas, quibus obnoxii sunt, plane fugiendas vobis divitias existimaretis.
[3690]. Seneca in Herc. Oeteo.
[3691]. Et diis similes stulta cogitatio facit.
[3692]. Flamma simul libidinis ingreditur; ira, furor et superbia, divitiarum sequela. Chrys.
[3693]. Omnium oculis, odio, insidiis expositus, semper solicitus, fortunae ludibrium.
[3694]. Hor. 2. 1. od. 10.
[3695]. Quid me felicem toties jactastis amici? Qui cecidit, stabili non fuit ille loco. Boeth.
[3696]. Ut postquam impinguati fuerint, devorentur.
[3697]. Hor. “Although a hundred thousand bushels of wheat may have been threshed in your granaries, your stomach will not contain more than mine.”
[3698]. Cap. 6. de curat. graec. affect. rap. de providentia; quotiescunque divitiis affluentem hominem videmus, cumque pessimum, ne quaeso hunc beatissimum putemus, sed infelicem, censeamus, &c.