[326] Adeo replentur ubera tua misericordia, ut alterius miseriæ notitia tacta, lac fundant misericordiæ. Nec possis miserias scire, et non subvenire. In Cant. c. 23.
[327] Luc. ii.
[328] Joan. ii. 3.
[329] Si tam prompta ad auxilium currit non quæsita, quid quæsita præstitura est. C. 10, Ex. 27.
[330] Quis invocavit eam et non est auditus ab ipsa? Serm. 2, de Ass. B. V.
[331] Quis unquam, O Beata, fideliter omnipotentem tuam rogavit opem, et fuit derelictus? Revera nullus unquam. In vita S. Theoph.
[332] Sileat misericordiam tuam, Virgo beata, qui in necessitatibus te invocatam meminerit defuisse. Serm. 1, de Ass.
[333] Citius cœlum cum terra perierint, quam Maria aliquem serio se implorantem sua ope destituat. In Spec. c. 12.
[334] Velocior nonnunquam est nostra salus, invocato nomine Mariæ, quam invocato nomine Jesu. De Exc. V. c. 6.
[335] Quia ad Christum, tanquam judicem, pertinet etiam punire; ad Virginem tanquam patronam nonnisi misereri. Loc. cit.