[1556] Pro firmo scias, quod me reputabam vilissimam et gratia Dei indignam. Ap. S. Bon. de Vit. Christ.
[1557] Sicut nulla post filium Dei creatura tantum ascendit in gratiæ dignitatem, sic nec tantum descendit in abyssum humilitatis. To. 2, Serm. 51, c. 3.
[1558] Matth. i. 19.
[1559] Benedicta tu in mulieres.... Et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me? Et beata quæ credidisti, &c. Luc. i. 42, 43, 44.
[1560] Ut quid enim ego me tantum humiliabam, aut promerui tantam gratiam, nisi quia cogitavi et scivi nihil a me esse vel habere. Ideo nolui laudem meam, sed solum datoris et creatoris. Rev. l. 2, c. 23.
[1561] O vere beata humilitas, quæ Deum hominibus peperit, paradisum aperuit, et animas ab inferis liberavit. Serm. 35, de Sanctis.
[1562] Venisse Mariam mirabatur Elisabeth, sed magis miretur quod ipsa non ministrari venerit, sed ministrare. Serm. de Nat. Virg.
[1563] C. 12.
[1564] Foris stabat, nec materna auctoritate sermonem interrupit, nec in domum intravit ubi filius loquebatur.
[1565] Hi omnes erant perseverantes unanimitur in oratione cum mulieribus, et Maria matre Jesu. Act. i. 14.