[1646] Quæ est ista quæ ascendit de deserto, deliciis affluens innixa super dilectum suum? Cant. viii. 5.
[1647] Ascendit de deserto, scilicet de mundo, quem sic deseruit, et tamquam desertum reputavit, ut ab ipso omnem suum averterit affectum. Innixa super dilectum suum, nam non suis meritis, sed ipsius innitebatur gratiæ, qui gratiam tribuit. Ap. Cornel. in Cant. viii. 5.
[1648] Matth. i. 19.
[1649] B. Virgo autem noduit ultro secretum hoc Josepho pandere, ne sua dona jactare videretur, sed Dei curæ idipsum resignavit certissime confidens, Deum suam innocentiam et famam tutaturum.
[1650] Et reclinavit eum in præsepio, qua non erat eis locus in diversorio. Luc. ii. 7.
[1651] Qui consurgens accepit puerum, et matrem ejus nocte, et secessit in Ægyptum. Matth. ii. 14.
[1652] Quid mihi et tibi est mulier, nondum venit hora mea. Joan. ii. 4.
[1653] Phil. iv. 13.
[1654] Eccli. xxiv. 24.
[1655] Inter omnia certamina duriora sunt prælia castitatis, ubi quotidiana est pugna et rara victoria.