OLIVARII GOLDSMITH,
Poetae, Physici, Historici,
Qui nullum fere scribendi genus
Non tetigit,
Nullum quod tetigit non ornavit:
Sive risus essent movendi,
Sive lacrimae,
Affectuum potens, at lenis, dominator:
Ingenio sublimis, vividus, versatilis,
Oratione grandis, nitidus, venustus:
Hoc monumento memoriam coluit
Sodalium amor,
Amicorum fides,
Lectorum veneratio.
Elfiniae, in Hibernia, natus MDCCXXIX.
Eblauae literis institutus:
Londini obijt MDCCLXXIV [a].
[a] This is the epitaph, that drew from Gibbon, sir J. Reynolds, Sheridan, Joseph Warton, &c. the celebrated Round Robin, composed by Burke, intreating Johnson to write an English epitaph on an English author. His reply was, in the genuine spirit of an old scholar, "he would never consent to disgrace the walls of Westminster abbey with an English inscription." One of his arguments, in favour of a common learned language, was ludicrously cogent: "Consider, sir, how you should feel, were you to find, at Rotterdam, an epitaph, upon Erasmus, in Dutch!" Boswell, iii. He would, however, undoubtedly have written a better epitaph in English, than in Latin. His compositions in that language are not of first rate excellence, either in prose or verse. The epitaph, in Stretham church, on Mr. Thrale, abounds with inaccuracies; and those who are fond of detecting little blunders in great men, may be amply gratified in the perusal of a review of Thrale's epitaph in the Classical Journal, xii. 6. His Greek epitaph on Goldsmith, is not remarkable in itself, but we will subjoin it, in this place, as a literary curiosity.
[Greek:]
Thon taphon eisoraas thon OLIBARIOIO, koniaen
Aphrosi mae semnaen, xeine, podessi patei.
Oisi memaele phusis, metron charis, erga palaion,
Klaiete poiaetaen, istorikon, phusikon.
—ED.
IN STRETHAM CHURCH.
Hie conditur quod reliquum est
HENRICI THRALE,
Qui res seu civiles, seu domesticas, ita egit,
Ut vitam illi longiorem multi optarent;
Ita sacras,
Ut quam brevem esset habiturus praescire videretur;
Simplex, apertus, sibique semper similis,
Nihil ostentavit aut arte fictum, aut cura
elaboratum.
In senatu, regi patriaeque
Fideliter studuit,
Vulgi obstrepentis contemptor animosus;
Domi, inter mille mercaturae negotia,
Literarum elegantiam minime neglexit.
Amicis, quocunque modo laborantibus,
Consiliis, auctoritate, muneribus, adfuit.
Inter familiares, comites, convivas, hospites,
Tam facili fuit morum suavitate
Ut omnium animos ad se alliceret;
Tam felici sermonis libertate,
Ut nulli adulatus, omnibus placeret.
Natus 1724. Obijt 1781.
Consortes tumuli habet Rodolphum, patrem, strenuum
fortemque virum, et Henricum, filium unicum, quem
spei parentum mors inopiua decennem proripuit.
Ita
Domus felix et opulenta quam erexit
Avus, auxitque pater, cum nepote decidit.
Abi, Viator,
Et, vicibus rerum humanarum perspectis,
Aeternitatem cogita!
POEMATA
MESSIA [a].
Ex alieno ingenio poeta, ex suo tantum versificator.
SCALIG. Poet.
Tollite concentum, Solymaeae tollite nymphae,
Nil mortale loquor; coelum mihi carminis alta
Materies; poscunt gravius coelestia plectrum.
Muscosi fontes, sylvestria tecta, valete,
Aonidesque deae, et mendacis somnia Pindi:
Tu, mihi, qui flamma movisti pectora sancti
Siderea Isaiae, dignos accende furores!
Immatura calens rapitur per secula vates
Sic orsus—Qualis rerum mihi nascitur ordo!
Virgo! virgo parit! Felix radicibus arbor
Jessaeis surgit, mulcentesque sethera flores
Coelestes lambunt animae, ramisque columba,
Nuncia sacra Dei, plaudentibus insidet alis.
Nectareos rores, alimentaque mitia coelum
Praebeat, et tacite foecundos irriget imbres.
Hue, foedat quos lepra, urit quos febris, adeste,
Dia salutares spirant medicamina rami;
Hic requies fessis: non sacra sacvit in umbra
Vis boreae gelida, aut rapidi violeutia solis.
Irrita vanescent priscae vestigia fraudis,
Justitiaeque manus, pretio intemerata, bilancem
Attollet reducis; bellis praetendet olivas
Compositis pax alma suas, terrasque revisens
Sedatas niveo virtus lucebit amictu.—
Volvantur celeres anni! lux purpuret ortum
Expectata diu! naturae claustra refringens,
Nascere, magne puer! tibi primas, ecce, corollas
Deproperat tellus, fundit tibi munera, quicquid
Carpit Arabs, hortis quicquid frondescit Eois;
Altius, en! Lebanon gaudentia culmina tollit;
En! summo exultant nutantes vertice sylvae:
Mittit aromaticas vallis Saronica nubes,
Et juga Carmeli recreant fragrantia coelum.
Deserti laeta mollescunt aspera voce:
Auditur Deus! ecce Deus! reboantia circum
Saxa sonant, Deus! ecce Deus! deflectitur aether,
Demissumque Deum tellus capit; ardua cedrus,
Gloria sylvarum, dominum inclinata salutet:
Surgite convalles, tumidi subsidite montes!
Sternite saxa viam, rapidi discedite fluctus;
En! quem turba diu cecinerunt enthea, vates,
En! salvator adest; vultus agnoscite, caeci,
Divinos, surdos sacra vox permulceat aures.
Ille cutim spissam visus hebetare vetabit,
Reclusisque oculis infundet amabile lumen;
Obstrictasque diu linguas in carmina solvet.
Ille vias vocis pandet, flexusque liquentis
Harmoniae purgata novos mirabitur auris.
Accrescunt teneris tactu nova robora nervis:
Consuetus fulcro innixus reptare bacilli
Nunc saltu capreas, nunc cursu provocat euros.
Non planctus, non moesta sonant suspiria; pectus
Singultans mulcet, lachrymantes tergit ocellos.
Vincla coercebunt luctantem adamantina mortem,
Aeternoque orci dominator vuluere languens
Invalidi raptos sceptri plorabit honores.
Ut, qua dulce strepunt scatebrse, qua lasta virescunt
Pascua, qua blandum spirat purissimus aer,
Pastor agit pecudes, teneros modo suscipit agnos,
Et gremio fotis selectas porrigit herbas,
Amissas modo quserit oves, revocatque vagantes;
Fidus adest custos, seu nox furat humida nimbis,
Sive dies medius morieutia torreat arva.
Postera sic pastor divinus secla beabit,
Et curas felix patrias testabitur orbis.
Non ultra infestis concurrent agmina signis,
Hostiles oculis flammas jaculantia torvis;
Non litui accendent bellum, non campus ahenis
Triste coruscabit radiis; dabit hasta recusa
Vomerem, et in falcem rigidus curvabitur ensis.
Atria, pacis opus, surgent, finemque caduci
Natus ad optatum perducet coepta parentis.
Qui duxit sulcos, illi teret area messem,
Et serae texent vites umbracula proli.
Attoniti dumeta vident inculta coloni
Suave rubere rosis, sitientesque inter arenas
Garrula mirantur salientis murmura rivi.
Per saxa, ignivomi nuper spelaea draconis,
Canna viret, juncique tremit variabilis umbra.
Horruit implexo qua vallis sente, figurae
Surgit amans abies teretis, buxique sequaces
Artificis frondent dextrae; palmisque rubeta
Aspera, odoratae cedunt mala gramiua myrto.
Per valles sociata lupo lasciviet agna,
Cumque leone petet tutus praesepe juvencus.
Florea mansuetae petulantes vincula tigri
Per ludum pueri injicient, et fessa colubri
Membra viatoris recreabunt frigore linguae.
Serpentes teneris nil jam lethale micantes
Tractabit palmis infans, motusque trisulcae
Bidebit linguae innocuos, squamasque virentes
Aureaque admirans rutilantis fulgura cristae.
Indue reginam, turritae frontis honores
Tolle Salema sacros, quam circum gloria pennas
Explicat, incinctam radiatae luce tiaras!
En! formosa tibi spatiosa per atria proles
Ordinibus surgit densis, vitamque requirit
Impatiens, lenteque fluentes increpat annos.
Ecce peregrinis fervent tua limina turbis;
Barbarus, en! clarum divino lumine templum
Ingreditur, cultuque tuo mansuescere gaudet.
Cinnameos cumulos, Nabathaei munera veris,
Ecce! cremant genibus tritae regalibus arae.
Solis Ophyraeis crudum tibi montibus aurum
Maturant radii; tibi balsama sudat Idume.
Aetheris en! portas sacro fulgore micantes
Coelicolae pandunt, torrentis aurea lucis
Flumina prorumpunt; non posthac sole rubescet
India nascenti, placidaeve argentea noctis
Luna vices revehet; radios pater ipse diei
Proferet archetypos; coelestis gaudia lucis
Ipso fonte bibes, quae circumfusa beatam
Regiam inundabit, nullis cessura tenebris.
Littora deficiens arentia deseret aequor;
Sidera fumabunt, diro labefaeta tremore
Saxa cadent, solidique liquescent robora montis:
Tu secura tamen confusa elementa videbis,
Laetaque Messia semper dominabere rege,
Pollicitis firmata Dei, stabilita ruinis.
[a] This translation has been severely criticised by Dr. Warton, in his edition of Pope, vol. i. p. 105, 8vo. 1797. It certainly contains some expressions that are not classical. Let it be remembered, however, that it was a college exercise, performed with great rapidity, and was, at first, praised, beyond all suspicion of defect—This translation was first published in a Miscellany of Poems by several hands. Published by J. Husbands, A.M. fellow of Pembroke college, Oxon. 8vo. Oxford, 1731. Of Johnson's production, Mr. Husbands says, in his preface, "The translation of Mr. Pope's Messiah was delivered to his tutor as a college exercise, by Mr. Johnson, a commoner of Pembroke college in Oxford, and 'tis hoped will be no discredit to the excellent original." Mr. Husbands died in the following year.