He then grew probably more confident of his own abilities, and began to meditate a poem on the Last Day; a subject on which no mind can hope to equal expectation.

This work he did not live to finish; his diseases, a slow consumption and an asthma, put a stop to his studies, and on Feb. 15, 1708, at the beginning of his thirty-third year, put an end to his life.

He was buried in the cathedral of Hereford; and sir Simon Harcourt,
afterwards lord chancellor, gave him a monument in Westminster Abbey.
The inscription at Westminster was written, as I have heard, by Dr.
Atterbury, though commonly given to Dr. Freind.

His epitaph at Hereford:

JOHANNES PHILIPS

Obijt 15 die Feb. Anno Dom. 1708., Aetat suae 32.

Cujus
Ossa si requiras, hanc urnam inspice:
Si ingenium nescias, ipsius opera consule;

Si tumulum desideras,
Templum adi Westmonasteriense:
Qualis quantusque vir fuerit,
Dicat elegans illa et praeclara,
Quae cenotaphium ibi decorat,
Inscriptio.
Quam interim erga cognatos pius et officiosus,
Testetur hoc saxum
A MARIA PHILIPS matre ipsius pientissima
Dilecti filii memoriae non sine lacrymis dicatum.

His epitaph at Westminster:

Herefordiae conduntur ossa,
Hoc in delubro statuitur imago,
Britanniam omnem pervagatur fama,
JOHANNIS PHILIPS:
Qui viris bonis doctisque juxta charus,
Immortale suum ingenium,
Eruditione multiplici excultum,
Miro animi candore,
Eximia morum simplicitate,
Honestavit.
Litterarum amoeniorum sitim,
Quam Wintoniae puer sentire coeperat,
Inter Aedis Christi alumnos jugiter explevit.
In illo musarum domicilio
Praeclaris aemulorum studiis excitatus,
Optimis scribendi magistris semper intentus,
Carmina sermone patrio composuit
A Graecis Latinisque fontibus feliciter deducta,
Atticis Romanisque auribus omnino digna,
Versuum quippe harmoniam
Rythmo didicerat,
Antiquo illo, libero, multiformi,
Ad res ipsas apto prorsus, et attemperato,
Non numeris in eundem fere orbem redeuntibus,
Non clausularum similiter cadentium sono
Metiri:
Uni in hoc landis genere Miltono secundus,
Primoque poene par.