Ὑγιεια πρεσβιστα Μακαρων,
Μετα σου ναιοιμι
Το λειπομενον βιοτας·
Συ δε μοι προφρων συνοικος ειης.
Ει γαρ τις η πλουτου χαρις η τεκεων,
Τας ευδαιμονος τ' ανθρωποις
Βασιληιδος αρχας, η ποθων,
Ους κρυφιοις Αφροδιτης αρκυσιν θηρευομεν,
Η ει τις αλλα θεοθεν ανθρωποις τερψις,
Η πονων αμπνοα πεφανται·