Extracted by
WILLIAM GRANT[1], Cl. Ecl. Sc. [1] This honourable gentleman is now his Majesty's Advocate for Scotland.
A Letter from the learned Mr. Abraham Gronovius, Secretary to the
University of Leyden, to Mr. Lauder, concerning the Adamus Exsul of
Grotius.
Clarissimo Viro, Wilhelmo Laudero, Abrahamus Gronovius, S.P.D.
Postquam binae literae tuae ad me perlatae fuerunt, duas editiones carminum H. Grotii, viri vere summi, excussi; verum ab utraque tragoediam, quam Adamum Exsulem inscripsit [Greek: O AEAPY], abesse deprehendi; neque ullum ejusdem exemplar, quamvis tres[1] editiones exstare adnotaveram, ullibi offendere potui, adeo ut spe, quam vorabam desiderio tuo satisfaciendi, me prorsus excidisse existimarem.
Verum nuperrime forte contigit, ut primam tragoediae Grotianae editionem, Hagae, an. 1601. publicatam, beneficio amicissimi mihi viri nactus fuerim, ejusque decem priores paginas, quibus, praeter chorum, actus primus comprehenditur, a Jacobo meo, optimae spei adolescente, transcriptas nunc ad te mitto. Vale, vir doctissime, meque, ut facis, amare perge. Dabam Lugd. Bat. A. D, IV. Id. Sept. A. D. MDCCXLVI.
[1] Though Gronovius here mentions only three editions of this noble and curious performance, the Adamus Exsul of Grotius; yet it appears from the catalogue of his works, that no fewer than four have been printed, two in quarto, and two in octavo, in the years 1601, 1608, and 1635; two having been made, one in quarto, the other in octavo, anno 1601.
A second Letter from the same gentleman to Mr. Lauder, on the same subject.
Clarissime atque eruditissime vir,
Posteaquam, tandem Jacobus meus residuam partem, quam desiderabas, tragoediae Grotianae transcripserat, ut ea diutius careres, committere nolui: quod autem citius illam ad finem perducere non potuerit, obstiterunt variae occupationes, quibus districtus fuit. Nam, praeter scholastica studia, quibus strenue incubuit, ipsi componenda erat oratio, qua rudimenta linguæ Graecae Latinseque deponeret, eamque, quod vehementer laetor, venuste, et quidem stilo ligato, composuit, et in magna auditorum corona pronuntiavit. Quod autem ad exemplar ipsum, quo Adamus Exsul comprehenditur, spectat, id lubens, si meum foret, ad te perferri curarem, verum illud a clarissimo possessore tanti aestimatur, ut perrsuasum habeam me istud minime ab ipso impetraturum: et sane sacra carmina Grotii adeo raro obvia sunt, ut eorundem exemplar apud ipsos remonstrantium ecclesiastas frustra quaesiverim.