" "Aiunt inveniri apud Indos mel in arundinum foliis, quod aut nos illius cœli, aut ipsius arundinis humor dulcis et pinguis gignat."—Seneca, Epist. lxxxiv.

c. A.D. 65.—"It is called σάκχαρον, and is a kind of honey which solidifies in India, and in Arabia Felix; and is found upon canes, in its substance resembling salt, and crunched by the teeth as salt is. Mixed with water and drunk, it is good for the belly and stomach, and for affections of the bladder and kidneys."—Dioscorides, Mat. Med. ii. c. 104.

c. A.D. 70.—"Saccharon et Arabia fert, sed laudatius India. Est autem mel in harundinibus collectum, cummium modo candidum, dentibus fragile, amplissimum nucis abellanae magnitudine, ad medicinae tantum usum."—Plin. Hist. Nat. xii. 8.

c. 170.—"But all these articles are hotter than is desirable, and so they aggravate fevers, much as wine would. But oxymeli alone does not aggravate fever, whilst it is an active purgative.... Not undeservedly, I think, that saccharum may also be counted among things of this quality...."—Galen, Methodus Medendi, viii.

c. 636.—"In Indicis stagnis nasci arundines calamique dicuntur, ex quorum radicibus expressum suavissimum succum bibunt. Vnde et Varro ait:

Indica non magno in arbore crescit arundo;

Illius et lentis premitur radicibus humor,

Dulcia qui nequeant succo concedere mella."

Isidori Hispalensis Originum, Lib. xvii. cap. vii.

c. 1220.—"Sunt insuper in Terra (Sancta) canamellae de quibus zucchara ex compressione eliquatur."—Jacobi Vitriaci, Hist. Jherosolym, cap. lxxxv.