[871] ‘Reddatur unusquisque patriae suae, qui habitum philosophiae indebite et insolenter usurpare cognoscitur ... turpe enim est ut patriae functiones ferre non possit, qui etiam fortunae vim se ferre profitetur’, Cod. Theod. xiii. 3. 7.

[872] Cf. Ammianus, xiv. 9. 5 ‘Epigonus ... amictu tenus philosophus’. Symm. Ep. i. 28 mentions his contemporary Barachus among those ‘qui philosophiam fastu et habitu metiuntur’.

[873] Pro Instaur. Scholis, 16. Cf. ‘Equidem ipsos patriae deos testor, tanto me civitatis istius amore flagrare, ut quocunque oculos circumtuli, ad restitutionem operum singulorum ita gaudio ferar ut spiritum identidem meum pro illorum salute devoveam, quorum iussu opibusque reparantur’. There is more than rhetoric in his words.

[874] Source book of the Hist. of Education, p. 395.

[875] Cf. Cod. Theod. xiv. 1. 1.

[876] De Scholis Roman., p. 13.

[877] Epigr. xv.

[878] Cf. Guizot, Hist. of Civilization, i. 320 ff.; Montalembert, Monks of the West, i. 187 ff.

[879] Cod. Theod. xvi. 2. 4 ‘Habeat unus quisque licentiam sanctissimo catholicae (sc. ecclesiae) venerabilique concilio decedens bonorum quod optavit relinquere’. So in 434 Theodosius and Valentinian enacted that the intestate property of a Church official should go to his church or monastery, Cod. Theod. v. 3. 1.

[880] ‘Qui religiosa mente in ecclesiae gremio servulis suis meritam concesserint libertatem, eandem eodem iure donasse videantur quo civitas Romana solemnitatibus decursis dari consuevit’, Cod. Theod. iv. 7. 1, A.D. 321.