[941] De Orat. ii. 9. 35 ‘vituperare improbos ... laudare bonos’.
[942] ‘Quid quod declamationum nostrarum oblectatio vincit universa quae sapiunt, et opinionem quam conciliamus (perhaps a Vergilian reminiscence of urbem quam statuo) aeterna est?... De virorum fortium factis quod volumus creditur; actum nemo aestimat quod silemus. Poetica, iuris peritia, dialectica, arithmetica, cum me utantur quasi genetrice, me tamen adserente sunt pretio’, Ennod. l.c. Cf. Dictio XII. Rhetoric is the mainspring of literature.
[943] ‘Istae (virtutes) tamen prae foribus quasi nutricem ceterarum anteponunt Grammaticen, quae adulescentium mentes sapore artificis et planae locutionis inliciat, et ad Tullianum calorem scintillis praefigurati vaporis adducat’, ibid., p. 405.
[944] Ibid., p. 401.
[945] Ibid., p. 305.
[946] Euchar., p. 395. Cf. p. 396 ‘Sic dum me concinnationis superfluae in rhetoricis et poeticis campis lepos agitaret, a vera sapientia mentitam secutus abscesseram, nihil cupiens nisi auris vanae laudationis adsurgere’.
[947] Migne, x. 577.
[948] Cf. Watson, Hilary of Poitiers, Intro. xxviii (Nicene and post-Nicene Fathers).
[949] Cf. Constant. 11 ‘At nunc fructus operum tuorum, lupe rapax, audi ... Levius te putas, sceleste, Iudaeorum impietate peccasse?’ § 25 ‘O tu sceleste, qui ludibrium de Ecclesia facis’, &c.
[950] Cf. e.g. § 12 de Seleuciae Synodo.