Divinæ hic Sophiæ corque oculusque viget.
Qui Patris arcanam Sophiam, cælique recessus
Corde fovens, terris Numina tanta aperit.
Vnus amor Christvs. Pro Christo concitus ardor
Altius humanis Enthea corda rapit.
Præteritis aptans præsentia, jvdicat omnia;
Et ventura dehinc ordine quæque docet.
Ipse suam mortem, tempusque modumque profatur,
Fataque Carnifici tristia Sacrilego.
Terrificam ad flammam stetit imperterritus. Ipsa