[127]. Vid. Alcin. de doct. Plat. Cap. xxv. Αυτοκινητον δε φησι την ψυχην· οτι συμφυτου εχει τηυ ζωηυ, αει ενεργσσαν καθ αυτην.

[128]. Vid. Strab. Geog. Lib. xv. Παραπλεκσι δε και μυθους, ωσπερ και πλατωγ περι τε αφθαρσιας ψυχης, και τωγ καθ᾽ αδη χρισεων, και αλλα τοιαυτα, περι μεγ τωγ βραχμαναν ταυτα λεγει.

[129]. Vid. Diog. Laert. in Vit. Thal.

[130]. Vid. Cic. Tusc. Quæst. Lib. 1.

[131]. Vid, Hom. Iliad. 23. lin. 65. & seq.

Ήλθε δ᾽ επι ψυχη Πατροκληος δειλοιο,

Παντ᾽ αυτω μεγεθος τε και ομματα καλ᾽ εικυια,

Και φωνην. και τοια πρι χροι ειματα εστο.

Στη δ᾽ αρ᾽ ὑπερ κεφαλης, και μεν προς μυθον ἑειπεν.

In which, after he had killed Hector, he addresses himself to his friend Patroclus, signifying that he had done this to revenge his death; upon which, the poet brings in Patroclus as appearing to him.