I relece þe of þe remnaunt of ryȝtes alle oþer.

Iif I deliuer had bene, a boffet paraunter 275

I couþe wroþeloker haf waret,—to þe haf wroȝt anger.

Fyrst I mansed þe muryly with a mynt one,

And roue þe wyth no rof sore, with ryȝt I þe profered

For þe forwarde þat we fest in þe fyrst nyȝt,

And þou trystyly þe trawþe and trwly me haldeȝ, 280

Al þe gayne þow me gef, as god mon schulde.

Þat oþer munt for þe morne, mon, I þe profered,

Þou kyssedes my clere wyf, þe cosseȝ me raȝteȝ.