Dum nautis tam firma tuis, tam prodiga vitæ
Pectora, inexpletâ succensa cupidine famæ,
Nec turpi flectenda metu; dum maxima quercus,
Majestate excelsa suâ, atque ingentibus umbris,
Erigitur, vasto nodosa atque aspera trunco;
Silvarum regina. Hæc formidabilis olim
Noctem inter mediam nimborum, hyemesque sonantes,
Ardua se attollit super æquora; quam neque fluctûs
Spumosi attenuat furor, aut violentia venti
Frangere, et in medio potis est disrumpere ponto.