A susceptible youth addressed the following highly classical letter to a young lady whose poetical effusions, dated “Pine Woods,” had won his heart:
Permittere me dicere, carissima puella, ego habeo visus vestris dulces funes in papyrus. Ego lignum simile videre te plurimo. Ego nosco nos lignum autumnus in amore cum unus alter. Tuus versus spectaculum genius et tener cors. Ego lignum calcitro tuum durum cordatum patrem ex portis, et ego possum duo, si ille erat non complacens et omnis rectus. Volo ad vistare te, sed non nosco ubi Pinus Sylva sit. Prendam Erie maledictum-viam? Ubi est id? Ero membrum legis, proximo vero, et tun, cum pocket libro pleno stamporum, cano in manu, silko castore super capito, ego non curo pro omnibus tauricanibus in Pino-silva, nam meum canum est fors, et decutiam sua capita—sed sufficit.
Omnium pro te,
Unus qui amat.
FELIS ET MURES.
BY GREENE KENDRICK.
Felis sedit by a hole;
Intenta she, cum omne soul,
Prendere rats;