XI. When it shall have gone thus far, let the widow be persuaded by little and little to good works, especially to alms-giving; but even this she is by no means to do without the direction of her spiritual father; since it is of the highest importance that her talent be given with discretion for her spiritual improvement; and alms ill applied may be the cause, or occasion, of sins, and so might yield only small benefits and rewards.


CAP. VII.

Quomodo conservandæ viduæ, et disponendum de bonis quæ habent.

I. Urgeantur continuo ut pergant in devotione et operibus bonis, sic ut nulla hebdomada transeat, quin sua sponte aliquid in honorem Christi, B. Virginis, vel patroni sui præscindant a se de superfluis; quod ipsum in pauperes erogent, vel ornatui templorum destinent, donec spoliis plerisque et primitiis Ægypti sint exutæ.

II. Quod si præter communem affectum, suam erga societatem nostram liberalitatem testentur, idque facere continuent, fiant omnium meritorum societatis participes, cum indulto speciali Provincialis, aut etiam, si tantæ personæ fuerint, generalis.

III. Si emiserint votum castitatis, renovent illud more nostro bis in anno, concessa illis pro illa die recreatione honesta cum nostris.

IV. Visitentur crebro, et jucundis colloquiis, et historiis spiritualibus, ac facetiis recreentur et foveantur, juxta uniuscujusque humorem et inclinationem.

V. Non tractentur nimis rigide in confessione, ne morosæ nimis fiant, nisi forte amissa spe gratiam illarum aliunde occupatam recuperandi; in qua magna discretione de inconstanti mulierum genio judicandum.

VI. Arceantur ingeniose à visitationibus et festivitatibus aliorum templorum, maxime religiosorum, et inculcetur illis omnes aliorum ordinum indulgentias in societatem esse refusas.