An ane hæȝe dæie; imong his duȝeðe monnen.
Hengest hine bi þohte; what he don mihte.
for he wolde wið þan kinge; holden | runinge.
þan kinge he eode to; foren; ⁊ fæire hine gon greten.
145 Þe king sone up stod; ⁊ sætte hine bi him seoluen.
heo drunken heo dremden; blisse wes among heom.
Þa queð hengest to þan kinge; lauerd hærcne tiðende.
⁊ ich þe wulle ræcchen; deorne runen.
ȝif þu mine lare; wel wult lusten.
150 ⁊ noht halden to wraððe; þat ich wel leare.