Þer he bode in his bay, tel1 bawe-men hit breken,
& made2 hym, maw-gref his bed, forto mwe vtter;
So felle floneȝ per flete, when þe folk gedered;
Bot ȝet þe styffest to start bi stoundeȝ he made,
Til at þe last he watȝ so mat, he myȝt no more renne,
Bot in þe hast þat he myȝt, he to a hole wynneȝ,
Of a rasse, bi a rokk, þer renneȝ þe boerne,
He gete þe bonk at his bak, bigyneȝ to scrape,
Þe froþe femed3 at his mouth vnfayre bi þe wykeȝ,
Whetteȝ his whyte tuscheȝ; with hym þen irked