Erroris tandem pænituisse sui,
Me quoque re vera nec tot, nec tanta tulisse,
Sed ficta ad placitum multa fuisse refer.
Ab quanto satius (nisi mens mihi vana) fuisset
Ista meo penitus delituisse sinu:
Quam levia in lucem prodire, aut luce carentis
Insanam Domini prodere stultitiam.
Nil amor est aliud, quam mentis morbus et error
Nil sapienter agit, nil bene, quisquis amat.
Sed non cuique datur sapere, aut melioribus uti,