3. In reply to the third question, we beg to say that the Mass should commence immediately at the end of the lauds, which terminate with the prayer, and after the prayer, the Requiem aeternam, etc., and Requiescant in pace should not be said: it is only when the ceremony concludes that these are to be said.
“In fine Laudum dicta oratione, non adduntur versus Requiem aeternam, nec Requiescant, sive sequatur Missa sive hac omissa statim procedatur ad absolutionem, quia hi versus, qui deserviunt in ultimum vale defunctis, sunt in fine precum reservandi”.[64]
The prayer at the end of Lauds on such occasions should be said cum conclusione brevi. We give the following extracts from Cavalieri, a distinguished rubricist, who writes, in tom. 3, cap. 2, decr. 16, n. 13:—
“In Rituali oratio ponitur cum conclusione brevi, sed hoc ideo, quia supponit, quod non ibi terminetur officium, sed continenti filo pergatur ad exequias: quare ut ponatur concordia Rituals inter et Breviarium, quod longiorem notat conclusionem, concludendi orationes haec erit regula; quoties una tantum dicitur oratio, et ibi terminatur officium, conclusio sit integra; brevis vero quando sequantur exequiae, seu absolutio ab tumulum, sive haec fiant praesente vel absente corpore sive diebus 3. 7. 30., anniversario, vel alio officio quolibet. Confirmatur ex Rubricis Breviarii Romani trium Ordinum S. Francisci, quae approbatae fuerunt a Pio VI. an. 1785. In die Commemor. omnium Fidelium Def. additur haec annotatio: Conclusiones (orationum in officio pro defunct.) longiores adhibentur semper, quando unica dicitur oratio; nisi statim sequatur Missa de Requiem, vel absolutio ad tumulum; tunc enim dicitur conclusio brevis.
“(2) Cavalieri, ib. n. 14. quia Rituale, terminata oratione sub brevi conclusione, non subdit versiculos Requiem aeternam, sed statim transit ad Missam, et quatenus haec non sit dicenda, ad orationem Non intres, nec dubitamus, quod praedicti versiculi taceri debeant, quoties post Defunctorum officium sequitur Missa de requiem, aut absolutio ad tumulum. Tunc enim ex hujusmodi officiis fit unum veluti continuatum, unde versus illi, qui deserviunt ad dandum ultimum vale Defunctis, sunt in fine precum reservandi. Huic doctrinae conformis [pg 503]est praescriptio Rubricarum in praedicto Breviario Fr. S. Francisci. Loco cit. dicitur: Duo autem Versiculi (Requiem aeternam, et Requiescant) post orationem omittuntur, si statim sequatur Missa de Requiem, vel Absolutio ad tumulum”.
With regard to the fourth question the Roman ritual is quite clear. “Finita Missa sacerdos deposita casula seu planeta et manipulo accipit pluviale nigri coloris”.... It is always laid down that the celebrant of the Mass, unless the bishop be present, performs this part of the ceremony. The Caeremoniale Episcoporum, cap. 37, lib. 2o, has the following words, which we here quote:—
“Aliquo die non impedito infra octavam Defunctorum arbitrio Episcopi, Canonicus aliquis, seu dignitas Ecclesiae Cathedralis celebrabit Missam pro animabus omnium Episcoporum et Ecclesiae Cathedralis Canonicorum defunctorum cum paramentis nigris et caeremoniis prout supra dictum est, cui Missae Episcopus praesens erit cum cappa et in fine si voluerit, poterit, immo debebit deposita cappa et accepto pluviali absolvere, prout dicitur capite praecedenti.
“Quod si Episcopus hujusmodi Missae praesens non erit, vel absolvere nequiverit, celebrans finita Missa, accedet ad cornu Epistolae altaris, ubi in plano, deposita planeta et manipulo accipiet pluviale nigrum et stans in dicto cornu Epistolae versus ad altare expectabit finem responsorii”....
It is evident from all this what answer is to be given to the fourth question, viz.: that in all cases the celebrant, and no other priest, should give the absolution when the bishop is not present.