Þat was named bernard brun;

And bad him, als he louede his lif,

Hauelok wel y[e]men,[77] and his wif,

And wel do wayten al þe nith,

Til þe oþer day, þat it were lith.

Bernard was trewe, and swiþe with,

In al þe borw ne was no knith

Þat betere couþe on stede riden,

Helm on heued, ne swerd bi side.

[Fol. 212b, col. 2.]