[95] MS. swe, for swiþe. Cf. l. 1252.

He fellen sone at hise fet,

They weep for joy.

Was non of hem þat he ne gret,

Of ioie he weren alle so fawen,

So he him haueden of erþe drawen.

Hise fet he kisten an hundred syþes,

Þe tos, þe nayles, and þe lithes,

So þat he bigan to wakne,[96]

[Fol. 215, col. 1.]