[390]
FASTOLF’S COLLEGE[189.1]
Ultima exitacio domini Johannis Fastolf ad concludendum festinanter cum Johanne Paston fuit quod vicecomes Bemond, Dux Somerset, comes Warwyk, voluerunt emere, et quod intendebat quod executores sui desiderabant vendere et non stabilire colegium; quod totaliter fuit contra intencionem sui dicti Johannis Fastolf; et considerabat quod certum medium pro licencia Regis et dominorum non providebatur, et sic tota fundatio colegii pendebat in dubiis; et ideo ad intencionem suam perimplendam desideravit dictum barganium fieri cum Johanne Paston, sperans ipsum in mera voluntate perficiendi dictum colegium et ibidem manere ne in manibus dominorum veniat.
Item, plures consiliarii sui dixerunt quod licet fundaret regulos seu presbiteros, aut eicientur per clamia falsa aut compellantur adherere dominis pro manutinencia, qui ibidem ad costus colegii permanerent et morarent[ur] et colegium destruerent; et hac de causa consessit eos ditari in pencionibus certis ad modum cantariæ Heylysdon, sic quod dictus Johannes haberet ad custus proprios conservacionem (?) terrarum erga querentes et clamatores; et ne executores diversi propter contrarietates et dissimulaciones se favores——[190.1]
Item, considerabat quod ubi monechy et canonesi [monachi et canonici] haberent terras seu tenementa ad magnam [sic] valorem, scilicet ml. [1000] vel ij. ml. [2000 sc. librarum], tam singulares monachi et canoneci tantum per se resiperent [reciperent] xls. per annum et prandium, et quod abbas, officiarii et extraequitatores expenderent residuum in mundanis et riotis; et ideo ordinavit dotacionem prædictam in annuetatibus.
Et quod non fuit intencio dicti Johannis Fastolf in convencione prædicta mortificare CCC. marcas terræ, quia prima convencio Johannis Paston est solvere v. ml. [5000] marcas in tribus annis et fundare colegium quod in intencione dicti Johannis Fastolf constaret ml. [1000] libr., et semper dedit Johanni Paston mancionem suam in manerio et tota terra [sic] in Northefolk et Southefolk assessa ad v. C. [500] marcas annuatim, tunc Johannes Paston emeret revercionem CC. marcarum terræ quæ valet iiij.[190.2] ml. [4000] marcas ad suam propriam adventuram pro vj. ml. v. C. [6500] marcis.
Item, pro tranquillita[te] et pace tempore vitæ, ita ut non perturbetur per servos hospicii, ballivos, firmarios seu attornatos placitorum.
Item quod abbas de Sente Bede[191.1] potuit resistere fundationi, intentione ut tunc (?) remaneat sibi et suis.
Endorsed:— ‘Causa festinæ barganiæ inter Fastolf et Paston.’
[189.1] [From Paston MSS., B.M.] This paper is a very rough draft, full of errors in grammar and spelling. Additions have been made to the text here and there in the handwriting of John Paston. It was evidently written after Sir John Fastolf’s death, possibly several years later.
[190.1] Sic—the sentence left unfinished.