Laisson en patz lur fieus del tot tener;
Nostre Senher lur en deu grat saber.
Vergonha m pren, quant una gens conqueza
Nos ten aissi totz vencutz e conques,
E degr’ esser aitals vergonha prezza,
Quom a me pren, al rey Aragones
E al rey que pert Normandia,
Mas prez an aital companhia
Que ja nulh temps no fasson lur dever,
Et anc non vitz autre tan ben tener.