तत्राग्निमाधाय समित् समिद्धं । स्वमेब मूर्त्यन्तरमष्ट मूर्तिः ॥
The prologue to the Sakuntalá will at once prove this great poet to have been a materialist of this kind; thus;
या सृष्टिः स्रष्टु राद्या बहति बिधि हुतं या हबिर्याचहोत्री ।
ये द्वेकालं बिधत्तः श्रुतिबिषयगुणा यास्थिताब्याप्यविश्वमं ॥
या माहुः प्रकृतिरिति यया प्रणिनः प्रणबन्तः ।
प्रसन्नस्तनुभिरबतु बस्ताभिरष्टाभिरीशः ॥
“Water the first work of the creator, and Fire which receives the oblations ordained by law &c. &c. May Ísa, the God of Nature, apparent in these forms, bless and sustain you.”
Besides all this the Sivites of the present day, are found to be votaries of this materialistic faith in their daily adoration of the eight forms of Siva in the following formula of their ritual;
| १ | सर्ब्बाय क्षिति मूर्त्तिये नमः । | २ | भबाय जल मूर्त्तिये नमः । |
| ३ | रुद्र ।य अग्नि मूर्त्तिये नमः । | ४ | उग्राय बायु मूर्त्तिये नमः । |
| ५ | भीमाय आकाश मूर्त्तिये नमः । | ६ | पशुपतये यजमान मूर्त्तिये नमः । |
| ७ | महादेबाय सोम मूर्त्तिये नमः । | ८ | ईशानाय सूर्य मूर्त्तिये नमः ॥ |
Both the Sánkhya and Saiva materialism are deprecated in orthodox works as atheistic and heretical, like the impious doctrines of the modern positivists and materialists of Europe, on account of their disbelief in the existence of a personal and spiritual God. Thus says, Kumárila; सांख्ययोग पाञ्चरात्न पाशुपत शाख्य निर्ग्रन्थपरिगृहीत धर्म्माधर्म्म निवन्धनानि (Max Müller’s A. S. Lit. p. 78.)