Dusarem verò esse Arabum numen indicat locus ille Tertulliani in Apolog. c. 24. “Unicuique etiam provinciæ et civitati suus deus est. Ut Syriæ Astartes; ut Arabiæ Disares.”

Etiam apud Stephanum sive Hermolaum Byzantium—Δυσάρη—σκόπελος ϗ κορυφὴ ὑψηλοτάτη Αραβίας. Ἒιρηται δὲ ἀπό τοῦ Δυσάρου. Θεὸς δὲ οὗτος παρὰ Ἂραψι ϗ Δαχαρηνοῖς τιμώμενος——Vossius de Idololat. L. ii. c. 8.

[68] Nicol. Haym Roman. Del. Tesor. Britan. Vol. ii. p. 36, 37. In Londra, 1720.

[69] J. Foy Vaill. in Arsacid. Imper. Parisiis, 1728. Numism. Antiqu. Collect. a Thom. Pembroch. et Montis Gomer. Com. P. 2. T. 76. Nicol. Haym Roman. ubi sup. p. 30-38.

[70] Montfauc. Palæograph. Græc. p. 123, 124, 125. Parisiis, 1708.

[71] Idem ibid.

[72] J. Foy Vaill. ubi sup.

[73] J. Foy Vaill. ubi sup. p. 335, 341.

[74] Montfauc. ubi sup. p. 118, 119. Hadrian. Reland. Palæstin. Illustrat. Tom. ii. p. 1014, 1015, 1055. Trajecti Batavorum, 1714. I have a Latin dissertation in the press here, almost printed off, containing an explication of a considerable number of coins of Tyre and Sidon, with Phœnician legends upon them.

[75] De Num. quibusd. Sam. et Phœn. &c. Dissert. p. 53-56. Oxon. 1750.