"Quinetiam assidue hic veniam, lentæque senectæ,
De Te, dulce Caput, meditando, tempora ducam:
Sæpe Tuam recolens formam, moresque decentes,
Dictaque, tum sancto, et sapienti corde profecta,
Tum festiva quidem, et vario condita lepore.
Id mihi nunc solamen erit, dum vita manebit.
Tu verò, quicunque olim successoris Hæres,
Sedibus his oro, mœsti reverere parentis,"
and so on to the end, with one or two alterations; except in the penultimate line, "sit" for "stet;" and, in the last, "jucundi" for "dilecti."
C. W. Bingham