"Quam diversa, inquit, restant post funera sortes!
Credo equidem, divine Plato, te dogmata vera
Hæc ipsum docuisse Deum. Deus ipse sequendam
(Aut Natura homines ratioque innata fefellit)
Proposuit virtutem, et præmia debita justis
Hæc quonian justos injusta potentia fraudat
Sæpius in terris, et gens humana rebellat
Solvere post mortem justissimus ipse tenetur."
The famous soliloquy in Addison's Cato seems to resemble this, in its general tone of thought. In a former passage occur these lines:—
"Solatia sola hæc,