εὖτε πάρος μεγάλοιο κατ' Ἐγκελάδοιο δαΐφρων

Παλλὰς ἀειραμένη Σικελὴν ἐπικάββαλε νῆσον·

ἦ ῥ' ἔτι καίεται αἰὲν ὑπ' ἀκαμάτοιο Γίγαντος,

αἰθαλόεν πνείοντος ἔσω χθονός· ὡς ἄρα Λοκρῶν

ἀμφεκάλυψεν ἄνακτα δυσάμμορον οὔρεος ἄκρη,

ὑψόθεν ἐξεριποῦσα, βάρυνε δὲ καρτερὸν ἄνδρα·

ἀμφὶ δέ μιν θανάτοιο μέλας ἐκιχήσατ' ὄλεθρος,

γαίῃ ὁμῶς δμηθέντα καὶ ἀκαμάτῳ ἐνὶ πόντῳ.

Quintus Calab. XIV. 579.

And so Seneca; who, having presented us with Ajax clinging to the rock to which he had swum for safety, after his ship had been sunk, and himself struck with lightning, and there uttering violent imprecations against the Deity, adds: