[90]. The early legends of Wales show that the seaboard of that district had been exposed at an early period to the attacks of the Scots. Nennius, in giving the early settlements of the Scots in Britain, says—‘Filii autem Liethan obtinuerunt in regione Demetorum’ (that is South Wales), ‘et in aliis regionibus, id est, Guir et Cetgueli, donec expulsi sunt a Cuneda et a filiis ejus ab omnibus Britannicis regionibus.’ And again—‘Scotti autem de occidente et Picti de aquilone.’ And again—‘Mailcunus magnus rex apud Brittones regnabat, id est, in regione Guenedotæ’ (that is, North Wales), ‘quia atavus illius, id est, Cunedag cum filiis suis, quorum numerus octo erat, venerat prius de parte sinistrali, id est, de regione quæ vocatur Manau Guotodin centum quadraginta sex annis antequam Mailcun regnaret et Scottos cum ingentissima clade expulerunt ab istis regionibus et nunquam reversi sunt iterum ad habitandum.’—Nennii Brit. Hist.
[91]. Hoc tempore (364) ... Picti Saxonesque et Scoti et Attacotti Britannos ærumnis vexavere continuis.—Ammian. Mar. xxvi. 4.
[92]. Illud tamen sufficiet dici, quod eo tempore Picti in duas gentes divisi, Dicalidonas et Vecturiones, itidemque Attacotti, bellicosa hominum natio, et Scotti, per diversa vagantes, multa populabantur.—Ammian. Mar. xxvii. 8, 9.
The ‘Caledonii’ of Dio we know were the most northerly of the two nations; and the ‘Dicalidonæ’ of Ammianus must have extended along the coast bounded by the Deucaledonian Sea of Ptolemy.
[93].
Ille leves Mauros, nec falso nomine Pictos
Edomuit, Scotumque vago mucrone sequutus,
Fregit Hyperboreas remis audacibus undas (vii. 54).
Ille Caledoniis posuit qui castra pruinis ...
... Maduerunt Saxone fuso