[2] Il. xii. 328.

[3] Il. xi. 462.

[4] Od. viii. 165.

[5] Il. xix. 420.

[6] Ομηρος δε αλλα τε πολλα αξιος επαινεισθαι και δη και οτι μονος των ποιητων ουκ αγνοει ο δει ποιειν αυτον. αυτον γαρ δει τον ποιητην ελαχιστα λεγειν: ου γαρ εστι κατα ταυτα μιμητης. οι μεν ουν αλλοι αυτοι μεν δι' ολου αγωνιζονται, μιμουνται δε ολιγα και ολιγακις: ο δε ολιγα φροιμιασαμενος ευθυς εισαγει ανδρα η γυναικα η αλλο τι ηθος και ουδεν' αηθη αλλ' εχοντα ηθη.—Arist. Poet. 1460 a 5.

[Transliteration: Homêros de alla te polla axios epaineisthai kai dê kai hoti monos tôn poiêtôn ouk agnoei ho dei poiein auton. auton gar dei ton poiêtên elachista legein: ou gar esti kata tauta mimêtês. hoi men oun alloi autoi men di' holou agônizontai, mimountai de oliga kai oligakis: ho de oliga phroimiasamenos euthys eisagei andra ê gynaika ê allo ti êthos kai ouden' aêthê all' echonta êthê.]

[7] Traité du Poëme Épique, par le R.P. Le Bossu, Chanoine Régulier de Sainte Geneviève; MDCLXXV (t. ii. p. 166).

[8]

αυταρ' Οδυσσευς
θυμωι μεν γοοωσαν εην ελεαιρε γυναικα,
οφθαλμοι δ' ως ει κερα εστασαν ηε σιδηρος
ατρεμας εν βλεφαροισι; δολωι δ' ο γε δακρυα κευθεν.
Od. xix. 209.

[Transliteration: