[7] Cf. Cic. De Orat. iii. 7: 'Atque id primum in poetis cerni licet quibus est proxima cognatio cum oratoribus quam sint inter sese Ennius, Pacuvius, Acciusque dissimiles.'
[8] 'Sanctitas certe, et, ut sic dicam, virilitas, ab iis petenda est, quando nos in omnia deliciarum vitia dicendi quoque ratione defluximus.'—Quintil. Inst. Or. i. 8. 9.
[9] Inst. Or. x. i. 97.
[10] Cf. Cic. Opt. Gen. Orat.: 'Itaque licet dicere et Ennium summum epicum poetam si cui ita videtur, et Pacuvium tragicum, et Caecilium fortasse comicum.'
[11] Pliny, Hist. Nat. xxxv. 7.
[12] xiii. 2.
[13] 'Young man, though thou art in haste, this stone entreats thee to regard it, and then read what is written:—Here are laid the bones of the poet Marcus Pacuvius. This I desired to be not unknown to thee. Farewell.'
[14] Brutus, 74.
[15] The writer of the treatise on Rhetoric addressed to C. Herennius.
[16] 'Quis enim tam inimicus paene nomini Romano est, qui Ennii Medeam aut Antiopam Pacuvii spernat aut rejiciat, quod se eisdem Euripidis fabulis delectari dicat?'—Cic. De Fin. i. 2.