[18]

Nam si quod satis est homini, id satis esse potisset,

Hoc sat erat; nam cum hoc non est, qui credimu' porro

Divitias ullas animum mi explere potisse.

[19]

Nulli me invidere: non strabonem fieri saepius

Deliciis me istorum.

[20]

O lapathe, ut iactare nec es sati cognitu' qui sis—

Quod sumptum atque epulas victu praeponis honesto.