[8] All-Saints.

[9] This journey took place in 1051, during the exile of Godwin and his sons; see Higden, Polychronicon. Most of the old historians are silent about it; but it admits of little question, and had important influence on subsequent events. See Thierry, i. 220.

[10] In 1052.

[11] Benoit de Sainte-More thus describes Edward:

Ewart li juz e li verais,
Qui Engleterre tint en pais,
Cume hauz reis, veirs crestiens,
Pleins de duçur et de toz biens.

[12] The pope.

[13] Wace's Saxon, where it occurs, is very imperfect, and probably his French transcribers (we having no original MSS.) have made it worse than it was. Zonee or Zon-ey is of course Thorn-ey; the Saxon 'th' being turned into 'z.' An old Latin chronicle, quoted by M. Pluquet, has, 'in loco qui Thornie tune dicebatur, et sonat quasi—spinarum insula,' One of William's first religious donations was to this his predecessor's favourite establishment; and he records in the charter his title to the kingdom of England, and the mode he adopted for vindicating it. 'In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis, anno Dom. incarn. mixº vijº. Ego Willelmus Dei gratiâ dux Normannorum, per misericordiam divinam, et auxilium beatissimi apostoli Petri pii fauctoris nostri, favente justo Dei judicio, Angliam veniens, in ore gladii regnum adeptus sum, anglorum devicto Haroldo rege, cum suis complicibus; qui michi regnum, providentiâ Dei destinatum, et beneficio concessionis domini et cognati mei gloriosi regis Edwardi concessum, conati sunt auferre,' See MSS. Cott. Faust. A. III. fol. 37, quoted in Ellis, Domesday, i. 312.