fraiw, n. ([94], n. 1), seed; Mk. IV, 3. 26. 27. 31. [ON. fræ̂ (dat. fræ̂wi), n., seed.]
fra-kunnan, prt.-prs. ([199], n. 1), to despise, w. dat.; Mt. VI, 24.
fra-qiman, stv. ([175], n. 1), to expend, spend, consume, w. dat.; Mk. V, 26.
fra-qistjan, wv. ([188]), to destroy; Mk. I, 24. II. Cor. IV, 9.
fra-qistnan, wv. ([194]), to perish; Mt. V, 29. 30. Mk. II, 22. IV, 38. II. Cor. II, 15. Skeir. VII, d.
fra-laílôt, prt. of fralêtan.
fra-lêtan (-leitan; 7, n. 2), rv. ([181]), w. acc., to let free, dismiss, send away; Lu. II, 29; to let down; Mk. II, 4; w. dat. of pers. and an inf., to permit, suffer; Mk. I, 34. V, 37; fralêt (imper.), let be, let alone; Mk. I, 24.
fra-lêts, m. ([91]; or -lêt; n.; 94?), forgivness; Mk. III, 29. [< fra-lêtan.]
fra-liusan, stv. ([173], n. 1), to lose. [OE. for-lêosan, ME. forlêse, NE. *forleese (s. -liusan), pp. forlorn.]
fra-lusnan, wv. ([194]), to perish; II. Cor. II, 15 (gloss). IV, 3.