sis, prn.; s. seina.
sitan, stv. ([176], n. 1), to sit; Mk. II, 6. V, 15; w. at w. dat.; Mk. II, 14; bi w. acc.; Mk. III, 32. 34; in w. dat.; Lu. II, 46.—Cpds. bi-, ga-s. [OE. sittan (< *sittjan; the j occurs in the prs. tense only; prt. sæt, etc.), ME. sitte, NE. sit.]
siujan, wv. ([187]), to sew; Mk. II, 21. [< a lost sb. OE. siowian, seowian, ME. sewe, NE. sew.]
siukan, stv. ([173], n. 1), to be sick, be il, be weak.
siuks, adj. ([124]), sick, il, diseast, weak. [OE. sêoc, ME. sêk, sek, sic, NE. sick.]
siuns ([42], n. 3), f. ([103]), the sense of sight, sight; II. Cor. V, 7. [< saíƕan + suff. -ni-; cp. Brgm., I, § 441.]
siuþ = sijuþ; s. sijau.
skaban, stv. ([177], n. 1), to shave. [OE. sceafan, scafan, ME. schave, NE. shave.]
skadus, m. ([105]), shade, shadow; Mk. IV, 32. [OE. sceadu (follg. a- or wa-stems, but orig. < stem in -u-), f., ME. schadowe, schade, NE. shadow, shade.]
-skadweins ([14], n. 1), f. ([103], n. 1), a shading, in ga-sk. [< skadwjan + suff. -ei-ni-.]