Should die an' leäve a tarnish'd neäme,
A sad vorseäken leädy.
"Let me be lost," she cried, "the while
I do but know vor my poor chile;"
An' left the hwome ov all her pride,
To wander drough the worold wide,
Wi' grief that vew but she ha' tried:
An' lik' a flow'r a blow ha' broke,
She wither'd wi' the deadly stroke,
An' died a weepèn leädy.