P.S.
The Passage in the learned Muhlius, which I should have inserted at the beginning of this Letter, I send you in a Postscript. You have seen it before, but it is worth reading more than once. You know it belongs principally to the Article that treats of the varying the Pause.
[page 25]
"Neque potest unus idemque semper tenor in carmine usurpari, sed debet is pro varià periodorum Poeticarum ratione distingui. Et ut insurgat decore & intumescat aliquando, iterumque remittat, ubi opus est, consequimur cæsorum ac periodorum sola inæqualitate. Quod pulcerrime observat Virgilius, cujus alia mensura, alia pedum compositio est in narrationibus, descriptionibus, orationibus, & tanta periodorum numerorumque variatio, ut ad eam perfectionem nihil addi possit. Hujus rei quanta negligentia in Statio, Lucano, Claudiano, Silio Italico? Ubi admirabilis illa harmonia, suavitas, gravitas ipsorum pedum æqualiter, inæqualiter temperatorum, per clausulas verborum fractorum, ac intra regiones suas aliter aliterq; interceptorum? Ut de junctura illa literarum nihil addam, cum vocales ac consonantes ipsæque syllabæ ita miscentur, ut rei naturam tam apte jucundeque exprimant, ut ea geri potius quam cani, spectari magis quam audiri videatur. Talia infinita sunt apud Virgilium, quæ captum imperitorum longe excedunt, doctiores vero & prudentiores impense admirantur; quæ nihil tritum, vulgare, hiuclum nihil elumbe ac contortum patiuntur, at nescio quid virile & stupendum plane, ac majus humana voce videntur sonare. Claudianus certe istud fastigium non attingit, & quod in Maroniana dictione, in illa periodorum ac numerorum varietate præclarum putamus, vix est, ut ejus vel levem umbram ostentet. Sic eadem semper oberrat chorda, quod ridiculum existimat magnus iste dicendi magister."
[page 26]
