[60] Proc. Geol. and Polytechnic Soc. of West Riding of Yorkshire, 1859, p. 45 et seq.

[61] Denny and Farrer, op. cit. 1864–5, 414 et seq.; Farrer, Proc. Soc. Antiq. vol. iv.

[62] The authorities for this paragraph are Gildas, Nennius, and others, printed in “Monumenta Historica Britannica,” folio, Rolls Publication.

[63] “Repellunt nos Barbari ad mare, repellit nos mare ad Barbaros; inter hæc oriuntur duo genera funerum; aut jugulamur aut mergimur.” Gildas, xvii.

[64] “Britones de ipsis montibus, speluncis ac saltibus dumis consertis continue rebellabant.” Gildas, xvii. Bæda, Hist. Eccles. lib. i. cxiv.

[65] Anglo-Saxon Chronicle, passim.

[66] Anglo-Saxon Chronicle, A.D. 449. “From Anglia, which has ever since remained waste between the Jutes and Saxons, came the men of East Anglia, Middle Anglia, Mercia, and all North-humbria.” The MS. A, from which this was taken, ends in A.D. 975. The passage was taken from Bæda who lived in the 8th century.

[67] See E. A. Freeman, “Norman Conquest,” vol. i.

[68] “Confovebatur ... de mari usque ad mare ignis orientalis sacrilegorum manu exaggeratus, et finitimas quasque civitates populans, qui non quievit accensus donec cunctam pene exurens insulæ superficiem, rubra occidentalem trucique oceanum linguâ delamberet.”—xxiv.

[69] Anglo-Saxon Chronicle.