Te, generose Puer, nil muneris hujus egentem,
Te, jam perfunctum belli vitæque labore,
Respexit Deus, et cælestibus intulit oris.
Me tamen afflictum, me consolabitur ægrum,
Hoc Tibi quod solvo, quamquam leve, pignus amoris.
Quinetiam assidue hic veniam, lentæque senectæ
De Te, dulce Caput, meditando, tempora ducam:
Sæpe Tuam recolens formam, moresque decentes,
Dictaque, tum sancto et sapienti corde profecta,
Tum festiva quidem, et vario condita lepore.