[358] Annuaire de Numismatique, 1884, p. 119.

[359] Zeitschr. für Assyriologie. Vol. II. 48 (1887).

[360] Proceedings of the Society of Biblical Archaeology, 1883-4, p. 87.

[361] IV. 166, Δαρεῖος μὲν γὰρ χρυσίον καθαρώτατον ἀπεψήσας ἐς τὸ δυνατώτατον νόμισμα ἐκόψατο.

[362] Or. XII. 70 τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας ἀργυρίου τέσσαρας.

[363] Thuc. VIII. 28; Xen. An. I. 1. 9; I. 3. 21; I. 7. 18; V. 6. 18; VII. 6. 1; Cyrop. V. 27; Dem. XXIV. 129; Aristoph. Eccl. 602; Arrian Anab. IV. 18. 7; Diod. XVII. 66, etc.

[364] Plutarch, Cimon, X. 11, φιάλας δύο, τὴν μὲν ἀργυρείων ἐμπλησάμενον Δαρεικῶν, τὴν δὲ χρυσῶν.

[365] Thes. XXV., ἔκοψε δε νόμισμα βοῦν ἐγχαράξας.

[366] p. 27 (ch. 10) (Kenyon’s ed.), ἐν μὲν οὖν τοῖς νόμοις ταῦτα δοκεῖ θεῖναι δημοτικά, πρὸ δὲ τῆς νομοθεσίας ποιησάσθαι τὴν χριῶν ἀποκοπήν, καὶ μετὰ ταῦτα τήν τε τῶν μέτρων καὶ τῶν σταθμῶν καὶ τὴν τοῦ νομίσματος αὔξησιν. ἐπ’ ἐκείνου γὰρ ἐγένετο καὶ τὰ μέτρα μείζω τῶν Φειδωνείων, καὶ ἡ μνᾶ πρότερον ἔχουσα παραπλήσιον ἐβδομήκοντα δραχμὰς ἀνεπληρώθη ταῖς ἑκατόν. ἦν δ’ ὁ ἀρχαῖος χαρακτὴρ δίδραχμον. ἐποίησε δὲ καὶ σταθμὸν πρὸς τὸ νόμισμα τρεῖς καὶ ἑξήκοντα μνᾶς τὸ τάλαντον ἀγούσας, καὶ ἐπιδιενεμήθησαν αἱ μναῖ τῷ στατῆρι καὶ τοῖς ἄλλοις σταθμοῖς.

[367] I have translated the παρὰ [μικρὸν] of Kaibel and Wilamowitz instead of Kenyon’s παραπλήσιον. According to Plutarch (Solon. 15) the old (silver) mina contained 73 drachms. The apparent discrepancy is easily explained. In the prae-Solonian mina there were 70 drachms of 92 grs. each. Plutarch writing at a later time took the number of drachms of 92 grs. in the post-Solonian mina of 6750, which is just 73. The information supplied by the Polity is evidently older and better.