Ostensurus erat Codrus; cum grande pepedit,
Rancidulum eructans post longa volumina verbum.
Hunc mox Oenepotes miratus rara profatur.
Rara inter Latias phœnix hæc pervolat urbes:
Hinc vomit et meiens grave cunctis reddit oletum.
Poggius arridet, simili dum peste tenetur.
Nam quascunque dapes affert, ut verna Canopi
Prælambens, rapidus vino sese obruit hospes.
Laudibus hinc miris effert Codrumque, bonumque
Oenepotam Nicolum: mox ne fortasse minoris