Dum sedet heu! tristis morborum pallor in ore, 95
Crebraque anhelanti pectore tussis inest.
Ambitus et luxus, totoque accersita mundo,
Queîs omnis populus quoque sub axe peril;
Famae dira sitis, rerumque onerosa cupido,
Raptaque ab irato templa diesque Deo, 100
Supplicium non lene suum, poenasque tulerunt;
Saepè petis proprio, vir miser, ense latus!
Uxor adhuc aegros dilecta resuscitat artus;
Anxia cura suis, anxia cura mihi.