[4] Tomo III de sus Obras Póstumas.
[5] Literatura griega... Zaragoza, 1849, en 8.º Zaragoza, 1854, en 8.º
[6] Compendio de literatura griega. Madrid, 1860.
[7] Historia de la literatura griega. Barcelona, 1865, dos tomos en 8.º
[8] Manual de literatura griega. Madrid, 1860, en 8.º
[9] El Sr. Hartzenbusch incluyó esta refundición en el tomo IV de las Comedias de Calderón (ed. Rivadeneyra).
[10] Poyard. Aristophane, trad. nouvelle, 6.e éd. París, 1878, pág. 11.
[11] Los principales fueron Cratino, Éupolis, Ferécrates, Hermipo, Amipsias, Teléclides, Crates y Platón, de cuyas comedias solo se conservan fragmentos. (V. Poetarum comicorum græcorum fragmenta post Augustum Meinecke recognovit et latine transtulit F. H. Bothe, Parisiis. Ed. A. F. Didot, 1855, y Otfried Müller, Histoire de la littérature grecque, trad. par K. Hillebrand, París, 1866. Tomo II, págs. 433 y siguientes.)
[12] El Escoliasta de Las Ranas, v. 501, dice, con evidente exageración, que era un adolescente cuando concurrió al primer certamen dramático en el año 427. Lo probable es que entonces tuviera 25 años por lo menos. El mismo poeta se pinta en sus comedias como de más avanzada edad, y en Las Nubes alude ya graciosamente a su calvicie, que no hay razón para suponer prematura.
[13] V. Scholia græca in Aristophanem cum prolegomenis grammaticorum. Parisiis, ed. F. Didot, 1855, p. XVII et sqq. — Suidas: Ἀριστοφάνης. — Heliodorus atheniensis in libris περὶ ἀκροπόλεος, apud Atheneum, VI, pág. 299, e.